Blog

It's OK that I'm not OK

It’s OK that I’m not OK

Hoe is het om je drie dagen onder te dompelen in een seminar met Europese jongeren en professionals om te praten “mental issues” als depressie, faalangst, burn out en adhd? En dan vooral over de vraag je jongeren die daarmee kampen het best kunt helpen.
Met enige aarzeling had ik de uitnodiging van het NJi en het ministerie van VWS aanvaard: zou dit wel voldoende opleveren voor ons preventieve werk in het lokale veld? Dat voorbehoud verdween als sneeuw voor de zon tijdens de boeiende gesprekken met deelnemers uit Malta, Cyprus, Schotland, Ierland, Finland, Griekenland en Letland. Mooi was sowieso dat alle thema’s door de jongeren zelf waren aangedragen en voorbereid. Dan zie je al snel dat deze jongeren overal in Europa ongeveer dezelfde problemen hebben.
Allereerst werd mij duidelijk dat de buitenwereld, maar bijvoorbeeld ook scholen en sociaalwerkorganisaties, vaak onvoldoende beeld hebben van de impact van deze “mental issues” op het dagelijks leven van jongeren. Door dat gebrek aan kennis óver en dus ook aan begrip vóór deze stoornissen, lopen ze jongeren voortdurend tegen muren op, met vaak ernstige gevolgen.
Onze systemen zijn daar namelijk niet op berekend. Die gaan ervan uit dat kinderen zich aanpassen aan het systeem en niet andersom. Behalve kennis ontbreekt het leraren doorgaans ook aan tijd om zich in deze stoornissen te verdiepen, terwijl de jongeren om wie het gaat nu juist zo’n behoefte hebben aan begrip, erkenning en veiligheid om verder te kunnen gaan.
Duidelijk werd dat je in de school “youth workers” moet hebben die kunnen fungeren als schakel tussen scholen, samenleving en gespecialiseerde zorg. De oproep was dan ook: creëer “multipurpose workplaces”, waar verschillende professionals in de school complementair aan elkaar kunnen werken. En ten tweede: zorg dat leraren een meer holistische en empathische attitude hebben tegenover deze jongeren. Dat zijn voorwaarden die maken dat jongeren durven zeggen: It’s OK that I’m not OK. Pas vanuit die acceptatie kunnen ze de weg omhoog weer inslaan.
Het was hoopgevend en hartverwarmend om te zien wat er gebeurt als jongeren op basis van peer-learning hun problemen aan de slag gaan. Ze halen daar nieuwe energie uit, worden creatief, gaan films maken en sessies organiseren. Dat bleek uit de talloze goede voorbeelden uit verschillende landen. Daarbij ging het niet alleen om mentale problemen, maar ook om sociaalmaatschappelijke kwesties. En daarmee werd het voor sociaal werk nóg interessanter. In Malta bijvoorbeeld gaan jongeren die na de middelbare school niet gaan studeren maar ook geen baan kunnen vinden, nog maximaal drie jaar een programma volgen om aan werk te komen. Vijf dagen per week van 9 tot 5. Dat wordt landelijk aangestuurd en leidt ertoe dat 85% succesvol uitstroomt. In Finland hebben ze zogenaamde “one stop guidance centers”, waar jongeren met uiteenlopende problemen terecht kunnen en direct zonder enige indicatie worden geholpen en begeleid. En dat is dus nog maar een kleine greep uit de vele aansprekende voorbeelden.
Maar de grootste ontdekking was misschien wel dat hoezeer ook Europese landen van elkaar verschillen, de functie van jongerenwerker of youthworker in scholen overal een belangrijke meerwaarde kan hebben. Juist omdat hij of zij vanuit een vertrouwensrelatie de belangen van de jongeren goed kan behartigen, kunnen zij van doorslaggevende betekenis zijn. En dat was een mooi resultaat van die drie intensieve dagen. Het smaakt naar meer; naar meer voorbeelden uit nog meer landen.

Om te reageren dien je eerst in te loggen.

Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.
Functie(s): Senior beleidsmedewerker
Organisatie: Sociaal Werk Nederland
Ik wil delen
Home
Wie we zijn
Wat doen we
Actueel
Thema'sVraag & AntwoordPoll Inloggen
Ik wil delen:
Sluiten