Blog

Na de week van Armoede, het Uur van de Waarheid

Hoeveel armoede accepteren we met elkaar? Armoede is niet alleen geldgebrek. Armoede gaat ook over waardigheid, kwetsbaarheid, zelfvertrouwen en sociale ongelijkheid.
Jacqueline Beekman
24 oktober 2016 | 1 minuut lezen

De Week van de Armoede is voorbij. Eigenlijk houd ik er niet van, zulke verplichte nummers. Als kind begreep ik al niet waarom het maar één keer per jaar Moederdag is. Natuurlijk was het roerend dat we onder leiding van mijn vader mijn moeder een ontbijt op bed brachten. Maar zouden we dat niet iedere zondag moeten doen? Wat mijn vader ook zei, ik bleef Moederdag een vorm van een in scène gezette oprechtheid vinden. Voor mijn moeder pakte dat trouwens goed uit, want als het aan mij lag kreeg ze te pas en te onpas ontbijt op bed, spontaan en onverwacht.

Het armoedeprobleem is anno 2016 nog steeds zo gigantisch dat we best iedere maand een Week van de Armoede kunnen houden. Extreme armoede bepaalt nog steeds het leven van een miljard mensen op aarde. ‘Wat te doen?’ vroeg Vladimir Iljitsj Lenin al in 1902.

Meer werk, meer banen, was lang de gedachte. Maar werk is geen garantie meer. Het aantal werkende armen stijgt ook in Nederland. Ruim 1,5 jaar na invoering van de Participatiewet heeft 40% van de totale groep armen betaald werk. Tijdens de recessie was dit percentage zelfs 48%, aldus CBS.

Wereldwijd zijn die cijfers nog dramatischer. Volgens de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) zijn er 327 miljoen werkende mannen en vrouwen die toch extreem arm zijn; 967 miljoen werkenden zitten op de armoedegrens. ‘Onaanvaardbaar,’ vindt Guy Ryder, directeur van de ILO in een verklaring die de organisatie onlangs publiceerde vanwege de Werelddag voor de Bestrijding van Armoede. De ILO en de Wereldbank hebben al een overeenkomst afgesloten die moet zorgen dat landen, overheden, werkgevers- en werknemersorganisaties hun armste en meest kwetsbare bevolkingsgroepen bereiken met maatregelen die meer sociale bescherming en inkomenszekerheid garanderen. Waar blijft Nederland? Waarom hebben we geen politieke en sociaaleconomische agenda voor 2030, net als de ILO en Wereldbank?

Armoede is niet alleen geldgebrek. Armoede gaat ook over waardigheid, kwetsbaarheid, zelfvertrouwen en trots zijn op wie je bent. Armoede gaat over elkaar ondersteunen, over verantwoordelijkheid nemen. Participatie is een prachtig ideaal, zolang we het niet tegenover de verzorgingsstaat plaatsen, aldus Tonkens in Sociale Vraagstukken. Dit vraagt om alertheid en ondersteuning door betrouwbare, responsieve instituties en sociaal werkers. Alleen zo kun je de groeiende ongelijkheid tegengaan.

Wat mij betreft volgt na deze Week van de Armoede het Uur van de Waarheid. Gaan we echt werk maken van armoedebestrijding? En de vraag stellen hoeveel armoede we accepteren? Want die vraag schijnt de laatste jaren niet gesteld te zijn.

Lid wordenContact